“โจรินา บารส์” ใช้ความสูญเสียเป็นพลังผลักดันชีวิตสู่ความสำเร็จ

“Jojo” โจรินา บารส์ คิกบ็อกเซอร์สาวชาวดัตช์วัย 31 ปี ถือเป็นหนึ่งในนักชกหญิงแถวหน้าของโลกที่เก่งกาจที่สุดเมื่อเทียบปอนด์ต่อปอนด์ ที่ผ่านมาเธอลงแข่งขันในรายการที่จัดขึ้นทางซีกโลกตะวันตก โดยเฉพาะแถบยุโรปและอเมริกาเป็นส่วนใหญ่ และมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง

เรื่องราวของเธอก่อนที่จะก้าวสู่ความสำเร็จอย่างมากมาย เธอเคยคิดล้มเลิกเส้นทางนักสู้หลังจากที่พ่อของเธอเสียชีวิตอย่างกะทันหัน แต่เธอใช้เวลาไม่นานในการฟื้นฟูจิตใจและกลับสู่เส้นทางนี้อีกครั้ง และมันกลับเป็นพลังที่ทำให้เธอเก่งและแกร่งขึ้นกว่าเดิม

เราจะพาทุกท่านไปติดตามเรื่องราวของเธอที่นี่

วัยเด็กในอุดมคติ

https://www.instagram.com/p/B26oQNuIFmx/

โจรินา บาร์ส เกิดที่เมือง เดน เฮลเดอร์ ประเทศเนเธอร์แลนด์ เมืองที่เป็นฐานทัพของทหารเรือบริเวณชายฝั่งคาบสมุทรนอร์ตฮอลแลนด์แห่งนี้เป็นสถานที่ในอุดมคติที่เธออาศัยอยู่กับพ่อแม่และน้องชาย

“มันเป็นเมืองที่สงบ มีสถานที่ดีๆ มากมายไปให้เที่ยวชม ทั้งชายหาดที่สวยงาม หรือจะเข้าเมืองใช้ชีวิตแสงสีก็ยังได้  ไม่ว่าชอบแบบไหน ก็หามันได้จากที่นี่ ส่วนใหญ่ฉันจะออกไปเล่นข้างนอกกับเพื่อนๆ เราเตะฟุตบอล ปีนต้นไม้ และทำโน่นนั่นนี่ตามประสาเด็ก”

แม้ว่าพ่อแม่ของ โจรินา จะแยกทางกันเมื่อเธออายุ 12 ปี แต่เธอก็ยังสนิทกับพ่อที่เป็นนักดับเพลิง และสนิทกับแม่ซึ่งทำงานเป็นฝ่ายอำนวยการประจำฐานทัพเรือท้องถิ่น

เธอเป็นเด็กตั้งใจเรียนและไม่สร้างปัญหาอะไรให้พ่อแม่ ส่วนใหญ่เธอจะใช้เวลาว่างฝึกฝนวิชาคิกบ็อกซิ่งทุกเย็นหลังเลิกเรียน รวมถึงหนึ่งชั่วโมงในช่วงพักกลางวัน ซึ่งเธอจริงจังกับการเข้ายิมอย่างมาก

ความฝันในวัยเด็ก

https://www.instagram.com/p/BgcMeF4BwN2/

โจรินา เคยลองฝึกและแข่งขันในกีฬาอื่นมาก่อน ทั้ง ไอคิโด ฟุตบอล เทนนิส บาสเก็ตบอล แต่จนแล้วจนรอดเธอก็ต้องกลับมาที่คลาสคิกบ็อกซิ่ง และหลังจากอายุ 7 ขวบเธอก็ตัดสินใจแน่วแน่โดยไม่ย้อนกลับไปที่อื่นอีก

“ฉันเคยลองเล่นกีฬามาหลายอย่าง แต่พอเพื่อนชวนให้ไปเรียนคิกบ็อกซิ่ง ทีแรกฉันก็ไม่อยากนะ คิดว่าจะไปลองเล่นเฉยๆ แต่สุดท้ายฉันก็ตกหลุมรักมันโดยไม่รู้ว่าทำไม ฉันแค่รู้สึกว่ามันใช่ และคิดว่ามันเป็นอะไรที่น่าทึ่งมาก”

“โค้ชถามฉันว่าทำไมเด็กผู้หญิงอายุเจ็ดขวบจึงอยากฝึกคิกบ็อกซิ่ง ฉันตอบเขาว่าฉันอยากเป็นแชมป์ โค้ชเลยตอบกลับมาว่า ‘งั้นต้องเริ่มฝึกก่อนเลยหนูน้อย’”

นับแต่นั้น โจรินา ก็เริ่มต้นฝึกฝนอย่างสม่ำเสมอ และลงแข่งอย่างเป็นทางการครั้งแรกในอีก 5 ปีต่อมา เธอได้สร้างชื่อเสียงให้กับตัวเองในฐานะนักกีฬาที่สู้ได้อย่างเกรี้ยวกราดที่สุดในประเทศบ้านเกิดของเธอ

“เมื่อฉันอายุ 12 ปี ฉันลงแข่งขันครั้งแรกในรายการ ดัตช์ โอเพน แชมเปียนชิพ ฉันชนะและได้เป็นแชมป์ในระดับเยาวชน ชัยชนะและความสำเร็จในตอนนั้นมันยอดเยี่ยมเกินบรรยาย”

“ตอนที่ฉันอายุ 15 ฉันเริ่มหาคู่ชกไม่ได้ ไม่มีใครอยากสู้กับฉัน ดังนั้นฉันจึงข้ามไปสู้กับพวกรุ่นใหญ่แทน ซึ่งตามปกติที่เนเธอร์แลนด์ เราจะสามารถขยับไปสู้กับรุ่นใหญ่ได้เมื่อตอนอายุ 16 แต่สมัยนี้เพิ่มเป็น 18 แล้ว”

แรงจูงใจจากความสูญเสีย

ทุกอย่างเป็นไปได้ด้วยดี จนกระทั่งเกิดโศกนาฏกรรมขึ้นกับครอบครัว โดยเมื่อวันที่ 15 เมษายน 2549 เธอชนะการแข่งขันชิงแชมป์ยุโรป และมีพ่อของเธอเฝ้าดูเธออยู่ท่ามกลางฝูงชน แต่วันรุ่งขึ้นเขาต้องเข้ารักษาตัวในโรงพยาบาลและเสียชีวิตลงอย่างน่าเศร้าในสองวันต่อมา

“ฉันอายุ 17 ปี ฉันคิดว่าในช่วงอายุนั้นฉันยังต้องการพ่อแม่อยู่ แต่เขาจากไปเร็วเหลือเกิน หลังจากพ่อเสีย ฉันบอกตัวเองว่า ฉันไม่อยากจะสู้อีกแล้ว ฉันอยากจะไปทำอะไรสนุกๆ กับเพื่อนมากกว่า”

“แต่หลังจากนั้นไม่นาน ฉันก็กลับใจ คิดว่าพ่อคงไม่อยากเห็นลูกสาวไปปาร์ตี้ทุกวัน ดื่มเบียร์และไวน์จนเมาหนัก ฉันเชื่อว่าพ่ออยากให้ฉันสู้ต่อ เพราะที่ผ่านมาฉันทำมันได้ดีมาก และพ่อก็ภูมิใจในตัวฉันมาตลอด พ่อไปเชียร์ฉันแข่งทุกครั้ง”

“ฉันหยิบนวมแล้วกลับไปที่ยิม และฝึกหนักเพื่อหวังที่จะทำให้พ่อภูมิใจ ฉันพูดได้เลยว่าในเวลานั้นเข็มขัดแชมป์ไม่ได้อยู่ในหัวฉันเลย”

สู่บ้านแห่งศิลปะการต่อสู้

https://www.instagram.com/p/B2CC-IToA_L/

ด้วยแรงจูงใจที่เกิดจากพ่อ ทำให้ โจรินา เดินตามเส้นทางสายเก่าที่พ่อสนับสนุน และประสบความสำเร็จมากมาย 

เธอคว้าแชมป์ระดับประเทศ 4 สมัย, แชมป์ยุโรป 4 สมัย และแชมป์โลกอีก 6 สมัย ซึ่งรวมถึงแชมป์โลกรายการ ไลออน ไฟต์ วีเมน รุ่นเวลเตอร์เวต และแชมป์โลก ISKA รุ่นเวลเตอร์เวต

ความสำเร็จทั้งหมดนำพาเจ้าของฉายา “Jojo” มาสู่บ้านแห่งศิลปะการต่อสู้ ที่ซึ่งเธอยังคงกระหาย และมีเป้าหมายจะนั่งบัลลังก์อันทรงเกียรติซึ่งเป็นที่หมายปองของนักกีฬาการต่อสู้ทุกคน

“สำหรับฉันทุกการต่อสู้มีความสำคัญ แต่การต่อสู้ใน ONE นั้นพิเศษมากสำหรับฉัน นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกว่าฉันได้รับความเคารพที่ฉันสมควรได้รับ และนี่คือเหตุผลที่ฉันทุ่มเทอย่างหนักมาตลอด 24 ปี”